حمله‌ نظامیِ امروزِ اسرائیل: چه آینده‌ای را می‌توان انتظار داشت؟

بله سلام عرض می‌کنم خدمت دوستان گرامی در کلاب هاس و در یوتیوب امیدوارم که حالتون خوب باشه خانم فروخ صدای من واضحه روشنه چطوره بله آقای خجی صدای شما خیلی هم خوبه بسیار خ در یوتیوب صدای من نمیدونم میرسه یا نه [موسیقی] اگر دوستان در یوتیوبم یک خبر بدن بحثو شروع میکنیم عزیزانی که در چت نوشتن صدا ندارن این مشکل نت شما هست لطفا یک بار از اتاق خارج بشید مجدد وارد بشید ممنونم بله دوستان در یوتیوب اگه ممکنه بله بسیار سلام می‌کنم خدمت خانم سریا آقای جواد و دوستان ایرای بحث امروزمون احتمالا خیلی کوتاه خواهد بود در حداقل در یوتیوب و خیلی به اصلا شرح و ب نخواهد داشت بحث سر همین حملاتی اس که امروزه اسرائیل به ایران کرده و گفتن که این حملات حالا دد تا یا بیشتر جنگنده اسرائیلی بر فراز آسمان ایران پرواز کردند و نقاطی رو که مراکز نظامی گفته شده زدن و تاکنون تلفاتی هم که گفته شده چهار نفر از افسران پدافند ایران بودن که حالا مشخص نیست که این افرادی که کشته شدن آیا در اثر حمله اسرائیل کشته شدن یا در اثر مسائل دیگه مثلا نقص ف مشکلات این شکلی که در خود این پایگاه‌ها وجود داشته به هر حال اطلاعاتی که ما داریم کما بیش اون اطلاعاتی که میشه بهش تکیه کرد همین مقدار هست و خب این برای بسیاری از ناظران سیاسی یا به اصطلاح دیپلمات‌ها در منطقه و در غرب کمابیش انتظار میرفت ی بهترین سناریو این بود که اسرائیل به ی گونه حمله بکنه که به اصطلاح حمله آبرویی در حقیقت همونجور که ایران ۰ تا موشک زد و تلفات بسیار کمی رو بر جا گذاشت خسارات بسیار کمی رو نسبتاً حمله اسرائیل م کمابیش اینطور هست مراکز خوشبختانه مراکز هسته‌ی یا تاسیسات یرب بنای کشور آسیبی ندیدن خوشبختانه وضعیت فوقالعاده در کشور به وجود نیامده آب برق نمیدونم گاز حتی اینترنت قطع نشده دچار اختلال نشده و کمابیش اون خبرهایی که میاد از ایران اینه که وضعیت آرام هست خب این خیلی پ خوشحال کننده است و ولی باید ببینیم چه معنی میده تحلیلگر که احتمالا گوش کردید در رسانه‌های بینالمللی تقریباً اتفاق نظر دارن که عامل عمده در محدود بودن حملات اسرائیل فشار دیپلماتیک آمریکاست این فشار دیپلماتیک آمریکا رم شما باید در حقیقت طبیعتا به شیوه به شیوههای متفاوتی میشه فهمید ولی اونچه که من میفهمم این هست که مسئله اصلی الان در آمریکا مسئله انتخابات هست طبیعتاً و هر گونه حمله حالا فرق نمیکرد امروز میزد یا پنجم نوامبر میزد ما از دیگه چهارم نوامبر به بعد تقریباً میشه گفت به اون معنا دولت نداریم در آمریکا یعنی رئیس جمهوری که داره از کاخ سفید کاخ سفید رو داره ترک میکنه و رئیس جمهور که میاد یک دوره خیلی کم گاهی طولانی هست در آمریکا که تصمیم گیری‌ها بسیار مخصوصا در زمینه مسائل مهم مثل همین مسئله مثل حمله اسرائیل یا کلا درگیری نظامی ایران و اسرائیل بسیار پیچیده میشه تصمیم گیری در مارش و هماهنگی کردن بین پنتاگون و دستگاههای اطلاعاتی آمریکا و شورای امنیت ملی و کاخ سفید بسیار این هماهنگی دشوار میشه به خاطر اینکه یه عده‌ی هستن که دارن میرن و یک عده‌ای هم که باید جای اونها رو بگیرن در یک مدت زمان طولانی این اتفاق میفته و بسیار کند در نتیجه شاید تا ۶ ماه بعد از اینکه حتی بیستم ژانویه که رئیس جمهور آمریکا رئیس جمهور جدید وارد کاخ سفید میشه شاید تا ۶ ماه هنوز دولت به اون معنا شکل نگرفته و ورود در یک یعنی حوادثی مثل تنش خیلی شدید در خاورمیانه بین مخصوصا بین ایران و اسرائیل یک دردسر خیلی بزرگی برای دولت آمریکا میشه بنابراین یک انگیزه اولیه در حقیقت این هست که دولت بتونه در شرایط مناسبی با وضعیت مواجه بشه و بتونه وضعیت رو کنترل بکنن نکته دیگه این کهه یک نکته رو نباید هرگز از نظر دور داشت و اون این هست که ما همش میگیم لابی یهودیا نمیدونم ایپک کسانی که طرفدار یهودی هایی که طرفدار اسرائیل هستن طرفدار ببخشید نتانیاهو هستن یهودیانی که با آقای ترامپ خیلی نزدیک هستن خیلی از اینها صحبت میکنیم به عنوان کشورهایی که به عنوان یهودیانی که جامعه یهودی که نقش مهمی داره در به اصطلاح پیش بردن سیاست‌های راست افراطی در اسرائیل و حمایت از آقای نتانیاهو ولی نباید فراموش کرد که این همه واقعیت نیست جامعه یهودی آمریکا نه تنها جامعه یهودی بلکه دولتمردان و سیاستمداران در آمریکا اونهایی که یهودی هستند اونها لزوماً طرفدار نه طرفدار راست افراطی هستن و نه طرفدار شخص آقای نتانیاهو هستن و نه طرفدار سیاست‌هایی که داره انجام میشه متأسفانه در رسانه‌ها این مسئله گاهی خیلی کمرنگ میشه یا برای مخاطبان فارسی یا مخاطبان اصولاً غیر آمریکایی گاهی ناشناخته قرار میگیره که ما در آمریکا همون طور که یک لابی قوی دست راستی داریم که یهودی هست و به هر حال حمایت میکنه هم سیاست‌های دست راسی ها رو در آمریکا هم در اسرائیل ما مجموعهی از یهودیانی داریم که بسیار پرنفوذ حالا چه در بیزنس چه در به اصطلاح جامعه مدنی چه در نهادهای گوناگون غیر دولتی و چه در خود دولت و چه در تینگ تنگ ها و بنابراین اینها هم خیلی نقش مهمی دارن در بازدارندگی اسرائیل و اگر اینها نباشن یعنی فقط اون فشار یهودی یا اون قدرت یهودی که ازش نام برده میشه در انحصار دست راستی ها و همکیشان هم مسلکان آقای نتانیاهو باشه از نظر سیاسی خب فاجعه بسیار بزرگی در پیش خواهد بود این یک نکته نکته بعد اینه که جدای از این مسئله انتخابات که عرض کردم مسئله مهمی هست یک ما الان دو قطب به اصطلاح دموکراتها و جمهوری خواها رو داریم که خیلی تضاد شون و تقابل شون خیلی شدید شده اما در یک چیز هر دو موافقن یعنی یک شاید تنها چیزی که آقای اوباما رو با آقای ترامپ مشترک میکنه یعنی وجه مشترک آقای اوباما و آقای ترامپ هست و مشترک جمهوریخواهان و دموکرات‌ها هست اینه که نمیخوان وارد جنگی در خاورمیانه بشن حالا اصلا فرض کنید که این داستان انتخابات هم بگذره و مثال دیگه در چنین وضعیتی باشیم چه ترامپ رئیس جمهور باشه چه خانم هریس هیچ کدوم از اونها از جنگ در خاورمیانه استقبال نمیکنن و جامعه آمریکا هم همچین چیزی رو به هیچ وجه بر نمیتابه جامعه ایران جامعه آمریکا به شدت دچار بحران اقتصادی است دچار بحران سیاسی است دچار انواع اقسام مشکلاتی هست که اصلاً ورود آمریکا رو به یک درگیری نظامی در خاورمیانه به شکلی که مثلاً در دهه اول این قرن رخ داد به هیچ وجه تحمل نمیکنه بنابراین اسرائیل هم طبیعتاً نمیتونه وارد یک روی ارویی نظامی بسیار جدی با ایران بشه بدون اینکه همراهی آمریکا رو داشته باشه همراهی نه به معنای فقط موافقت بلکه آمریکا باید از نظر نظامی وارد همچین جنگی بشه و همچین چیزی در آینده که ما داریم می‌بینیم تقریباً میشه گفت که ناممکن هست مگر اینکه چیز عجیب غریبی اتفاق بیفته ولی به هر حال اینا همه بازیگران منطقه می دونن که اسرائیل آمریکا دیگه آرزوش این هست که هرگز دیگه پوتین سرباز آمریکایی بر خاک خاورمیانه قرار نگیره و هرگز نیروهاش در این منطقه وارد هیچگونه درگیری نظامی نشن و ما میریم به سمت اینکه کمکم آمریکا یعنی اگر مخصوصا اگر ایران تهدیدش کاهش پیدا بکنه همون طور که آمریکا نیروهاش رو از عراق بیرون برد همونطور که نیروهاش از افغانستان بیرون برد به طور کلی حضور نظامی رو در منطقه هم کاهش خواهد داد مخصوصاً در خلیج فارس در نتیجه مسئله جنگ این به این شکل هست و حالا اونچه که اتفاق افتاده حالا بعضیا هستن که میگن که چرا جمهوری اسلامی مسخره میکنه چرا مسئولین جمهوری اسلامی دست کم میگیرن یا صداس ما گاهی با لودگی از تاثیر این حمله صحبت میکنه این اتفاق خوبیست یعنی خیلی اتفاق خوبیه که جمهوری اسلامی دست کم میگیره این رو واقعیت اصلا برای ما مهم نیست مهم اینه که جمهوری اسلامی بتونه ببینید جنگ آبرویی یعنی بحث اصلا بیش از اینکه میزان خسارت‌ها مهم باشه بحث اینه که آبروی دو طرف حفظ بشه یعنی هر دو طرف بتونن بگن ما قدرتمندیم اگر یک طرف احساس بکنه که مثلاً فرض بکنید در داستان غزه اگر اسرائیل یه جوری بهش حمله بشه که بگه این ضربه خیلی ضربه بدی بود خب طبیعتاً باید واکنش نشون بده و وقتی هم که میگه که ضربه خیلی بد هست طبیعتاً باید واکنش خیلی تندی نشون بده از این طرفم جمهوری اسلامی اگر جمهوری اسلامی بپذیره یعنی شرایط به طوری بشه که نتونه به اصطلاح نادیده بگیره و بگه که بله اسرائیل به ایران حمله کرد و خسارات خیلی بالایی گذاشت مثل مثلاً ترور حسن نصرالله یا حنیه خب یه چیزی بود که شما نمیتونستی انکار بکنی نمیتونستی دست کم بگیری در نتیجه مجبور میشه که واکنش به همون میزان پر سر صدا و به اصطلاح آبرویی برای خودش علیه اسرائیل نشون بده بنابراین این کهه دو طرف اسرائیل میگه ما خیلی کارمون موفقیت آمیز بود ما به اهداف خودمون رسیدیم ایرانم میگه که نه هیچ اتفاق مهمی نبود این هر دو به اصطلاح دیسکورس بسیار مفیدن خیلی خوبن یعنی امیدوار کننن چه خوب که اسرائیل بگه که ما به اهدافمون رسیدیم یعنی که دیگه ای نیازی نیست که ما دوباره حمله بکنیم و چه خوب که جمهوری اسلامی بگه اتفاقی نیفتاد یعنی کهه ما هم چیزی نبود که نیاز به واکنش باشه اگر این شکلی باشه به نظر می‌رسه که تا اطلاع ثانوی مسئله ایران و اسرائیل فعلاً از سطح رویارویی نظامی پایینتر خواهد آمد آرامتر خواهد شد و و در نظرم داشته باشید که بدون به اصطلاح یک نوع آرامش در رابطه ایران و اسرائیل امکان پایان بردن بحران در غزه بسیار دشوار خواهد شد یعنی مسئله غز مسئله لبنان اینها بستگی به این داره که اسرائیل از جانب ایران خیالش راحت بشه و بتونه و همین طور فشارها چون الان توی مدت هم بیشتر فشارها تو این ۴۰ روز اخیر که بحث حمله اسرائیل بود فشارهای دیپلماتیک در غرب و در منطقه بیشتر متمرکز بود بر اینکه اسرائیل واکنش متناسب حداقل با حمله نظامی ایران نشون بده و مسئله از غزه و از لبنان به نحوی تمرکز برداشته شده بود الان اگر این فضا آرومتر بشه طبیعت دوباره تمرکز میره رو مسئله غزه و لبنان و امیدواریم که به زودی درگیری ها پایان بگیره و دیگه هیچ اسرائیلی و هیچ فلسطینی و هیچ لبنانی و هیچ ایرانی البته آسیب نبینه و بتونیم ما در این منطقه یک چشم اندازی رو برای صلح ببینیم نکته آخر که میخواستم از دوستان تقاضا کنم که بهش توجه کنن این هست که یک لحظه زمان حال رو رها کنیم و برگردیم به این ۴۰ روز تبلیغاتی که برخی از اپوزیسیون برخی از تحلیلگران یعنی همونقدر که حسین شریعتمداری تحلیلگر هست و روزنامه نگار هست خب ما در خارج از کشورم داریم کسایی که به همون معنا روزنامه نگار و به همون معنا تحلیل گرن این افراد خیلی مسئله رو پیوند داده بودن مسئله حمله نظامی رو اولا خیلی اغراق میکنن یعنی آقا آدمای هست هستن که مخصوصاً تریبون دارن در رسانه‌ها یعنی از این تحلیل‌گر که کارمند این رسانه‌ها هستن اینا مثل سرمقاله‌ها کیهان یعنی هر اتفاقی که بیفته مثلا هر اتفاقی شما در ایران بگید من می‌تونم سر مقاله فردای روزنامه کیهان بنویسم بخواطر یک مضمون‌های ثابتی رو مدام تکرار می‌کنه و کرکری می‌خونه و رجزخوانی می‌کنه و تحقیر می‌کنه طرف مقابل و خب دیدیم که تو این مدت این تحقیرها و این زبان سخیفی که برخی از روزنامه نگاران به اصطلاح به کار گرفتن در توصیف و روایت یا شرح وقایه خب به خاطر این بود که بیشتر این حمله نظامی اسرائیل رو پیوندش بدن با امکان تغییر رژیم در ایران خ یک آقایی هم گفت که برا خلع قدرت حاضره که جانفشانی بکنه و پر بکنه خل قدرت رو و دیدیم که هیچ ارتباطی نداشت یعنی واقعیت مثل سنگ سخت هست و مثل حرف باد هوا نیست که شما بتونید هر جور دلتون میخواد واقعیتو ببینید واقعیتو وانمود کنید و واقعیت رو تغییر بدید بنابراین مهمترین دشمن هر کسی حالا چه فرد چه جامعه چه حکوم حت چه مخالفان حکومت اینه که به خودش توهم بفروشه یعنی فریب خودش رو بخوره و متأسفانه دشمن جمهوری اسلامی خودفریبی هاش هست دشمن برخی از مخالفانش هم که امیدوار بودن که این تغییر این مبارزه به اصطلاح حمله نظامی اسرائیل به تغییر رژیم در ایران منتهی بشه یا اینکه مردم بریزن در خیابان و این حرفا اون هم خود فریبیست و خب این رو باید در نظر داشته باشید یاری به ما میم که چقدر باید مراقب باشیم چقدر از اینکه خیال اندیشی کنیم آرزو اندیشی کنیم توهم پروری کنیم توهم بخریم بفروشیم خودمونو فریب بدیم و فریب دیگران رو در حقیقت داد و ستد بکنیم از این باید پرهیز کرد باید هشیار بود باید واقعیتو همون طور که هست دید وقتی که ما میگیم که مهم‌ترین کار در یک نظام توتالیتر دروغ نگفتن یعنی همین یعنی بزرگترین اتفاق بزرگترین فاجعه‌ای که در نظام توتالیتر رخ میده اینه که آدم‌ها از واقعیت جدا میشن و این فکر نکنید که چیز ساده‌ای است و مثلاً من و شما هم که کاری نیستیم مسون هستیم نه همه آدم در زندگی شخصیشون و زندگی اجتماعیشون و جوامع و حکومت‌ها حتی در دموکراسی‌ها در معرض جدا شدن از واقعیت و به اصطلاح آیز برلین از دست دادن قوه ادراک واقعیت سنس ریالیتی هستن از دوستان خواهش می‌کنم که اگر کتاب سیر نابخردی از باربرا تاکمن و ترجمه آقای کامشاد و نخوندن بخونن و ببینن که چه دولت‌های بزرگی در اوج به اصطلاح قدرتشون از جنگ‌های ترا گرفته تا امپراطوری روم تا جنگهای ویتنام تمام اینها قدرت‌های بزرگ چقدر خودشونو فریب دادن بنابراین این فقط تو نظام‌های توتالیتر حکومت‌های کوچک نیستن که میتونن با جدا شدن از واقعیت در حقیقت بر سر شاخ بنشین و بن ببارن بلکه حتی دموکراسی‌ها حتی حکومت‌های بزرگ قدرت‌های بزرگ هم همیشه در معرض این آسیب هستن من امیدوارم که در اسرائیل بحران دموکراسی حل بشه امیدوارم که به زودی دولت دست راستی یا دست راستی ترین افراطی ترین دولت در تاریخ اسرائیل که واقعاً خلاف بنیادها و ارزش‌های تأسیس این کشور هست که کشوری که بر اساس ارزش‌های دموکراتیک بنا شده و ارزش‌های لیبرال امیدوارم که برگرده به اون ارزش‌ها حکومت دولت بازسازی بشه و جنگ اونچه که ما دیدیم در این یک سال گذشته یک فاجعه بزرگ انسانی بود یک تراژدی بزرگ بود هم از جهت اسرائیل هم از جهت غزه امیدوارم که این آخرین اتفاقی باشه که حداقل ما در عمر خودمون میبینیم و بتونیم با نیروهای بازدارنده رو هرچه بیشتر تقویت بکنیم و مخصوصاً فراموش نکنید که مهمترین آلت قتاله مهمترین سلاح زبان هست و مهمترین سلاح رسانه هست رسانه است که آدم میکشه رسانه است که جنایت میکنه رسانه اس که هلوکاست می آفرینه رسانه اس که جنگ عراق و جنگ ویتنام و جنگ افغ ستان تولید میکنه در نتیجه مراقب باشیم رسانه رو بشناسیم مخاطب به اصطلاح فعال مخاطب هوشیار مخاطب آموزش دیده مخاطب منتقد و مخاطب سنجشگر رسانه باشیم نه مخاطب منفعل ساده باور و رویا پرداز سپاسگزارم از شما من چند لحظهای در کلاب هاوس خواهم بود و بعد از خدمت شما مرخص میشم با دوستان در یوتیوب خداحافظی می‌کنم تا یک دوباره بگر