یادداشت تفاهم بین ایران و آمریکا: واکنش‌ها در رسانه‌های آمریکا

خب در واکنش‌های بسیار زیادی خب طبیعتاً راجع به این تفاهمنامه در هم در آمریکا هم در منطقه و هم در اسرائیل به اصطلاح به وجود اومده که من حالا اشاره میکنم به برخی از این به اصطلاح واکنش‌ها مخصوصاً در رسانه‌ها رسانه‌هایی مثل سی بی اس و برخی از تحلیلگران محافظه کار نزدیک به دولت آمریکا این توافق رو موفقیتی برای ترامپ به اصطلاح وانمود کردن چون کهه جنگی که میگن که از این نظر که جنگی که می‌تونست به یه درگیری منطقه گسترده تبدیل بشه با این تفاهم‌نامه متوقف میشه تنگه هرمز دوباره به روی کشت ایرانی بین‌المللی باز میشه بازار انرژی آرام میشه مذاکرات درباره درباره پرونده هسته‌ای به جای میدان جنگ به میز مذاکره منتقل میشه. در حقیقت این روایت تأکید می‌کنه بر توانایی ترامپ در رسیدن به توافق بعد از نمایش قدرت نظامی. در حقیقت موضعی که خود ترامپ داره و صریحاً هم امروز اعلام کرد منتها در روزنامه‌های جریان اصلی در آمریکا مثل واشینگتن پوست و بال استریت ژورنال در حقیقت این توافق یا تفاهمنامه نوعی عقبنشینی آمریکا تلقی شده و تحلیلگرانش نوشتن که واکنش واشینگتن کمتر از اهداف خود در حقیقت دستاورد داره و واشینگتن پست در یک مقاله‌ای نوشته که توافق فعلی عملاً بسیاری از مسائل اصلی رو به مذاکرات بعدی مکول کرده و بیشتر شبیه بازگشت به وضعیت پیش از جنگ هست تا یک پیروزی استراتژیک و راهبردی به ویژه مسئله ظرفیت هسته ایران که هنوز حل نشده و یک نکته مهمم که من یادم رفت در مورد توافق اینه که توافق این تفاهمنامه هیچ چیزی درباره برنامه موشکی ایران نمیگه یعنی در عمل همونطور که امروز در به اصطلاح کنفرانس مطبوعاتیش ترامپ گفت آمریکا برنامه موشکی ایران رو به رسمیت میشناسه یعنی ترامپ گفت که ما ۸۰د ظرفیت موشکی ایرانو از بین بردیم ولی ۲۰دش باشه چه اشکال داره کشورهای منطقه برنامه موشکی دارن ایرانم داشته باشه ولی برنامه موشکی ایران به اصطلاح محدودتر از دیگر کشورهاست. وال استریت ژورنال تأکید می‌کنه که در برابر باز شدن تنگی هرمز و پایان بحران انرژی آمریکا مجبور شده که فروش نفت ایران رو مجدداً امکان‌پذیر کنه و در حقیقت این پرسش که آیا آمریکا واقعاً به اهدافی که قبل از جنگ اعلام کرده بوده رسیده یا نه از نظر بسیار بسیاری از تحلیل‌گران پاسخشون منفیه که در حقیقت ترامپ اون اهدافی رو که برای جنگ اعلام کرد درش ناکام بوده در بسیاری از تحلیلگرا تحلیلای آمریکایی میبینید که توافق تفاهم نتیجه فشار شدید اقتصادی ارزیابی شده نه یه پیروزی دیپلماتیک یعنی این در حقیقت این تفاهم محصول فشاریست که بسته شدن یا محدود شدن تنگی هرمز افزایش قیمت نفت نگرانی از رکود کود جهانی و فشار بازارهای مالی بر کاخ سفید وجود داشته باعث شد که دولت ترامپ برای جلوگیری از فاجعه اقتصادی جهانی به اصطلاح ناچار به مصالحه بشه یا اونچه که ترامپ گفت اگر من این کارو نمیکردم ما با یک اینترنشنال دیفرشن یعنی یک رکود اقتصادی جهانی مواجه بودیم بنابراین این توانایی نظامی آمریکا نبوده که از نظر این تحلیل‌گران موجب شده که چنین تفاهمی ممکن بشه بلکه این بحران اقتصادی بوده که فشار میآورده بر بر ترامپ بعضی از منتقدان در رسانه‌های لیبرال آمریکا و همین طور برخی از کارشناسان کنترل تسلیحات استدلال کردن که این تفاهمنامه از برجام هم ضعیف‌تره. برجام در سال ۲۰۱۵ محدودیت‌های فنی روشن‌تر و سازوکارهای راستی آزمایی دقیق‌تری داشت. در توافق جدید هنوز درباره غنی‌سازی ایران تصمیم نهایی گرفته نشده. ایران حق غنی‌سازی رو به طور ضمنی حفظ کرده و بسیاری از جزئیات به مذاکرات ۶۰ روز آینده موکول شدن. از این منظر این تفاهم بیش از اینکه یک به اصطلاح توافق هسته‌ای باشه یه آتش‌بس سیاسی و اقتصادی هست از نظر این تحلیل‌گران یکی از بحثهای مهم در واشنگتن نه خود این تفاهمنامه بلکه شیوه تصویب اون هست و رویترز نوشته که حتی بسیاری از سناتورهای جمهوریخواه از جزئیات توافق بی‌خبر بودن و خواهان دریافت متن اون بودن. برخی از نمایندگان معتقدن که کاخ سفید باید پیش از امضای توافق کنگره رو در جریان می‌گذاشت. این بحث احتمالاً در هفته‌های آینده به یک منازعه حقوقی و سیاسی در واشنگتن تبدیل خواهد شد. همونطور که در ایران هم یه کسانی مثل نوویان و دیگران گفته بودن که مجلس باید باز بشه و در حقیقت تصویب بکنه اجازه بده و ولی حتی در ایران هم این توافقنامه پیش از امضا منتشر نشد و مفادش مبهم موند بنابراین اگر بخوایم فضای مطبوعاتی آمریکا رو در یک جمله خلاصه بکنیم رسانه‌های نزدیک به ترامپ این تفاهمنامه رو پایان موفق یک جنگ و بازگشت به دیپلماسی می‌دونن. اما بخشی از بخش بزرگی از مطبوعات و رسانه‌های جریان اصلی آمریکا این رو یک به اصطلاح تفاهمی شکننده حاصل فشار اقتصادی و نشانه‌ای از عقبنشینی واشنگتن از اهداف اولیه جنگ تلقی می‌کنن. در میان روزنامه‌های مهم آمریکایی سه محور بیش از همه تکرار شده. یکی اینکه آیا ایران در عمل برنده مذاکرات شده یا نه؟ آیا این توافق از برجام ضعیف‌تره یا استحکام برجام رو داره و آیا دولت ترامپ برای باز کردن تنگ هرمز و کنترل قیمت نفت ناچار به مصالحه شده یا به خاطر اون به اصطلاح نمایش قدرت نظامیش این سه موضوع احتمالاً محور اصلی مناقشه‌های سیاسی در آمریکا در هفته‌های آینده خواهند ماند. ‏Ah. [صدای خرناس]