سلام عرض میکنم خدمت همه مخاطبان گرامی.
من در سفر هستم و امروز شنیدم که استاد
کامران فانی این جهان رو
وداع کردن و بسیار اندوکین شدم. کامران
فانی یک شخصیت
تقریباً میشه گفت کم نظیر بود در بین
اهل فرهنگ ما. من این افتخارو داشتم که
چند نوبت خدمت ایشون بودم مخصوصاً در
دورانی که خیلی خیلی خیلی جوون بودم در ۱۹
سالگی و ۲۰ سالگی اولین ترجمههای من رو
آقای فانی خوندن و در مورد ترجمه خیلی
نکتههای خیلی مهمی و برای من گفتن که
برای من خیلی راهگشا بود در سالهای بعد و
بارها ایشون رو در به ویژه در نشر فرزان
روز دیدم یعنی جای نشر انتشاراتی که
زندهیاد دارش شایگان داشت ایشون رو در
همونجه دادم هم درت دارت المعروف تشیع و
خب سبب دوستی ما هم
آقای بهادین خرمشاهی بودن به هر حال دوستی
خیلی دورادور به اصطلاح شاگردی و استادی
بود یکی از مهمترین نکتههایی که از آقای
فانی یاد گرفتم این بود که میگفت کسی که
بخواد فرهنگ غربی و فلسفه غربی رو بفهمه
باید موسیقی غرب رو خیلی خوب بفهمه و
موسیقی کلاسیک رو به هر حال من از ایشون
خیلی یاد گرفتم آدمی بود که کم نوشت ولی
بسیار خواند و همون طور که زندهیاد شایگان
در موردش وصف کرده یک لندو رونسانس بود یک
انسان رونسانسی بود یعنی آدمی بود که با
فرهنگهای مختلف آشنا بود با علو و
رشتههای مختلف آشنا بود آدم دانشنامهای
بود و بسیار خدمت کرد به فرهنگ ایرانی من
از این بابت بسیار
متأسفم از بابت در گذشتشون به
بازماندگانشون به استاد باحددین خورشاهی
که دوست صمیمی ایشون بود تسلیت میگم و
امیدوارم که حالا نسل جوانتر نسل ما و نسل
جوانتر از ما قدر ایشون رو بدونن و بتونیم
در یک
به اصطلاح
فراآیند آموزشی انسانهایی مثل ایشون عمیق
پردانش کم ادعا فروتن و بسیار پر ثمر و
بسیار آدمهایی که منبع و
برکت هستن برای فرهنگ رو بتونیم پرورش
بدیم امیدوارم که کامران فانی آخرین
کامران فانی برای ما نباشه