چه کلمه ای است که در سیاست فتنه انگیز و جادویی است؟

خب کلمه مردم یک کلمه‌ایست بسیار فتنه انگیز و جادوگر یعنی هیچ رهبر سیاسی یا هیچ فعال سیاسی نیست که از وسوسه به کار بردن کلمه مردم به شکل دلبخواهی خودش بتونه صرف نظر بکنه هیچکس نیست که بگه من خلاف مردم عمل میکنم من به رغم خاص به مردم عمل می‌کنم. من اونچه را که صلاح می‌دونم چیزیست که مردم باهاش مخالفن. من اون چیزی که مردم میخوان درست نمی‌دونم. شما نمی‌تونید مخصوصاً در زمانهایی که دموکراسی به مفهوم مردم سالاری فهمیده میشه شما نمیتونید به راحتی چنین سخنانی بگید و انتظار داشته باشید که در اون جامعه به کامیابی سیاسی دست پیدا بکنید در نتیجه کلمه مردم کلمه‌ایست که سکه‌ایست که هیچ موقع از رواج نمیفته از رونق نمیفته و سکه‌ایست که همه برای تصاحب او با سر کول هم می‌زنن و میخوان از همدیگه پیشی بگیرن. حکومت از مردم صحبت می‌کنه. اپوزیسیون از مردم صحبت می‌کنه اصلاحطلبان از مردم صحبت می‌کنن. براندازه از مردم صحبت می‌کنن و از اینکه مردم چه چیزی می‌خوان. افکار عمومی شما می‌دونید که در حکومت‌های اقتدارگرا مثل جمهوری اسلامی حکومت خودش رو نماینده حقیقی مردم می‌دونه به جای مردم حرف می‌زنه مثلاً میگن ملت ایران تسلیم نمیشود ملت ایران این کارو نمیکنه و همون کلمه ملتم که گاهی به جای مردم به کار میره از همین سرنوشت واژه مردمی رو داره و از اون طرف در نظام‌های دموکراسی راتیک نظرسنجی افکار عمومی چیزیست که دستاویزیست که سیاستمداران با استفاده از او سعی میکنن که برنامه خودشون رو پیش ببرن موجه کنن و بر اعتبار خودشون بیافزایند و از نقدها و به اصطلاح حمله‌ها خودشون رو مسون بدارن