من این توضیح بدم توضیح بدم اینو این خیلی
مهمه
اصولاً کسی که میفهمه حماقت چیه میتونه در
برابر حماقت
مبارزه کنه یعنی بر خلاف تصور شما
اون کسی که درکی از حماقت نداره و خودش رو
مسون از حماقت میدونه و در نتیجه خودش رو
با صفات خوب میشناسه حالا خودش که میگم چه
هویت فردیش چه هویت
به اصطلاح اجتماعی و و تاریخیش یعنی وقتی
که میگه من خودشو همش با افتخارات و با
عظمت و با چیزای خوب به یاد میاره اون هست
که نمیتونه
به اصطلاح برای حماقتش درمانی پیدا کنه
ببینید فرهنگهایی که مثل فرهنگ غربی
خودآگاهی رو خودآگاهی به ضعف و نقص و کژی
و کاستی و حماقت رو خطا میدونن. نه
خودآگاهی رو به این معنا نمیدونن که شما
یک آره یه فرهنگ شکوهمندی پشت سرتون باشه
و به اون آگاه باشید. بعد مثل این استادای
ادبیات ما هی بگین که ما زبان فارسی رو
باید این کارو بکنیم. ایران باید اون کارو
بکنیم. ما بچههامون باید شعر فارسی یاد
بدیم. این خودآگاهی نیست از نظر اونا. در
نتیجه اون فرهنگی که خودآگاهی رو خودآگاهی
به بدیها خودآگاهی به شر خودآگاهی به کژی
و کاستی خودش میدونه میتونه به کژی و
کاستیش فکر کنه در نتیجه میتونه به کژی و
کاستی خودش رو در حقیقت مهار کنه یا
میتونه در حقیقت از پیامدهای زیانبارش در
حقیقت دور بمونه ولی فرهنگی که نه براش
خودآگاهی یعنی آگاهی به خود که پرفکته
یعنی عالیه یعنی اصلاً هیچ مشکلی نداره ما
اصلاً سرور دنیا هستیم اونایی هم که
نمیدونن ما سرور دنیاان هستیم مشکل اوان
اونا حالشون نیست یعنی فرهنگایی که
نمیدونن ما ایرانیا از همه برتریم اونا
اونا مشکل دارن خب این یعنی در حماقت غرقه
و در نتیجه نمیتونه ما باید متش آقای خلی
شما به عنوان مثال عرض میکنم به عنوان
مثال عرض میکنم در این صحبتهایی که شد
آقای خرصندی که صحبتهایی کردم که انگار
گویا یا
ایشون مجازات شدن یا به هر حال خالی از دی
مجازات شما فکر کنید که این حمله که شده
مجازاته دیگه
این کاری که الان شدهون
حمله بکنه یعنی شما
تلویزیون یه مملکت میاد الان یه نفر حرف
میزنی مجازاته دیگه شما آدما رو با کلمه
میتونید نابود کنی
جمهوری اسلامی که خب ما که با اونا کاری
نداریم مردمو داریم میگیم میگیم به هر حال
مردم به هر حال حمله کردن ولی خب آیا این
حق رو نداشتن که حمله بکنن حمله فیزیکی که
نکردن به هر حال نظرشونو گفتن بله
به صورت حمله