بله خیلی ممنونم بله تئوری تئ خیلی مسائل
مهمیست و
حالا دو د تا نکته یکی اینکه حتماً راجع
به این موضوع مستقلاً جلسه خواهیم گذاشت
به زودی راجع به توهم
توطعه یا تئوری توطعه یا در حقیقت
این
اون چیزی که به عنوان
[موسیقی]
شایعه اینجور چیزا میگن و خب در خاورمیانه
به طور خاص و در ایران هم
به طور اخص خیلی رواج داره و
خیلی محبوبیت داره حتماً صحبت میکنیم یک
پدیده جهانیست کم و بیش و خیلی ابعاد
متفاوتی داره و در پژوهش و شناخت این این
پدیده که مربوط به روانشناسی اجتماعی یا
روانشناسی سیاسی هر جامعه هست میتونه خیلی
کمک بکنه به شناخت خودمون
و ولی راجع به همین
رمان دایجان ناپلئون یکی از دلایل مهمی که
من دوست داشتم راجع بهش صحبت بکنم این بود
که
هر موقع اسم دایجا ناپلو میاد و این رمان
و این سریال ما بیشتر به یاد این تئوری
توطعه و به اصطلاح همین
انگلیسی هراسی و اینجور چیزا میفت میفته
در حالی که خیلی نکتههای دیگه داره این
رمان که
شاید تحت شعا قرار گرفته یعنی نکتههای
اصلیش به نظر من حتی این نیست این یک
نکتهایست که در حقیقت
سایه میندازه رو نکتههای اصلی و فکر کردم
شاید اونها رو برداشت خودم رو با شما در
میان بگذارم
باعث بشه که یه بار با کنجکاوی بیشتری
برای یه شکل دیگری این رو بخونیم چون
معمولاً آثاری که مشهور میشن خیلی هم بد
خونده میشن خیلی هم ناشناخته میمونن و
اینکه یک اثری شناخته شده است و همه خوندن
دلیل نمیشه که ما فهم پختهای از اون
داشته باشیم بنابراین یه اثریست که مثل هر
اثر کلاسیک دیگه هر نسلی و هر عصری از نو
میتونه خونده بشه و نکتههای جدیدی از
اون دریافت بشه من فکر میکنم که از این
جهتم رمان دایجان ناپلئون که شاید
مشهورترین رمان فارسی باشه و پرخان خوانده
رمان فارسی باشه
شاید به یک معنا خیلی هم ناشناخته مونده