ببینید الان تقریباً ۷۵ سال از قصب فلسطین
میگذرد. خب یک حادثهای که ۲۵ سال ۷۵ سال
پیش اتفاق افتاده باید تدریجا کمرنگ بشود
از یاد افراد برود باید خاموش بشود فلان
اینا و نه نشد. همسویی با رژیم صهیونیستی
خط قرمز دولتهاست. ببینید جمله رو توجه
بکنید. ملتها یعنی کدوم ملتها؟ همه
ملتها اتفاقاً بهعکس یکی از دلایلی که
حماس حمله کرد به اسرائیل و در حقیقت با
پشتیبانی جمهوری اسلامی این بود که
اسرائیل در حال عادی کردن روابطش با
کشورهای عربی منطقه بود یعنی حتی در
کشورهای اسلامی و کشورهای عربی که ۷۵ ساله
به قول ایشون با اسرائیل تقابل داشتن و
آسیب دیدن و خودشون رو سرمایه گذاری کردن
خودشونو رهبر مبارزه با اسرائیل
میدونستن. اینا دیگه ضد اسرائیلی نیستن.
کشورهای اسلامی بیشتر از تروریستها و
گروههای تروریستی میترسن وگرنه با
اسرائیل یا اینکه رابطهشونو عادی میکنن
یا اینکه رابطهشونو در سطح یه کمتر از به
اصطلاح سفیر برقرار خواهند کرد. کسی نیست
تو این دنیا غیر از طالبان و جمهوری
اسلامی که با
اسرائیل
ابتدا به ساکن مشکل داشته باشه یعنی بدون
اینکه تضاد منافعی باشه صرفاً به خاطر
اینکه اسرائیل اسرائیل باهاش مشکلی داشته
باشه خب بعد میگه که
آیا با این توصیفی که ما از مسائل سوریه
کردیم توصیفه دیگه در این چند سال در
سوریه حضور داشتیم یا نه؟ خب همه میدانن
که بله شهدای دفاع از حرم نشان میدن که
اینطور است که میدونید که این هم باز یه
دروغه دیگهست به خاطر اینکه ایران قبل از
اینکه
داعش وارد سوریه بشه در برای تقابل با
انقلاب مردمی رفته بود اونجا برای سرکوب
مردم رفته بود اونجا بعد داعش
به وجود اومد یک نکته مهم این است که حضور
ما رو همه رو همه میدارن شهدا رو همه
تشکیل کردن اما چند نکته هست که اغلب
نمیدانن یا لااقل خیلی از جوانهای ما
نمیدانن. ما به دولت سوریه کمک کردیم لکن
قبل از اینکه ما به دولت سوریه کمک کنیم
در یک مقطع حساسی دولت سوریه یک کمک حیاتی
به ما کرد. این را اغلب اطلاع ندارن. در
بهبوهه جنگ در بهبوه دفاع مقدس آن وقتی که
همه برای صدام کار میکردن و علیه ما کار
میکردن دولت سوریه آمد و یک حرکت
تعیینکننده بزرگی به نفع ما و علیه صدام
انجام داد و این و این بود که لوله نفتی
را که نفت آنجا را میبرد به مدیترانه و
به اروپا و پولش برمیگشت در کیسه صدام
قطع کرد فوقی شد در دنیا نگذاشتن نفتی که
برای صدام هست جریان پیدا کند چقدر نفت
اینجا میرفت روزی یک میلیون بشکه روزی یک
میلیون بشکه نفت از این لوله بیرون میرفت
به طرف مدیترانه
خود دولت سوریه هم از عبور این مسیر به
اصطلاح از این ترانزیت ترانزیت نفت سود
میبرد پول میگرفت که از آن هم صرف نظر
کرد چرا صرف نظر کرد یعنی میخواست ریا نشه
البته عوضشو از ما گرفت اینه
سوریه
نبود که به جمهوری اسلامی کمک کرد این
جمهوری جمهوری اسلامی بود که به سوریه باج
میداد در دوران جنگ و از اختلافی که بین
حزب وعث سوری و حزب وعث صدام بود استفاده
کرد برای اینکه یک راهی رو در منطقه باز
بکنه برای رفتن به لبنان و سمت اسرائیل و
من الان یادم نیست که روزانه چقدر نفت
رایگان به سوریه میدادن که در حقیقت یک
باج سر گردنه بود و سالها شاید حتی بعد
از جنگ هم و به هیچ وجه
هیچ لطفی دولت سوریه نمیکرد اونم کسی مثل
حافظ اسد اما نکتهای که به قول آقای
خامنهای بعضی از جوانها شاید ندونن اینه
که این اسرائیل بود که لطف کرد به ایران و
در یک در زمان جنگ دو سه سال به ایران
اسلحه فروخت به دلیل اینکه اسرائیل اون
موقع با دشمن اصلیش صدام بود و صدام در
حال
توسعه تسلیحات
هستهای بود. صدام خودشو رهبر
مبارزه علیه
اسرائیل میدونست. خودشو جایگزین جمال
عبدالناصر میدونست و عملاً فعالیت میکرد.
این حماس هم بیش از اینکه به
خمینی خامنهای و ایران ارادتی داشته باشن
به صدام داشتن. توی خیابانش خیابوانی غزه
الانم برین عکسی صدام هست
به اصطلاح بزرگ تا بنیرای بزرگ و رئیس
شهید مثلاً صدام به اینا کمک میکرد صدام
به نیروهای ضد اسرائیلی رو در منطقه و
خارج از منطقه بسیج میکرد بنابراین
اسرائیل براش مهم بود که از در این جنگ
صدام
شکست بخوره و خب در سال ۱۹۸۱
یک اگه اشتباه نکنم هواپیماهای اسرائیلی
رفتن و تأسیسات هستهای رو در عراق نابود
کردن کاملاً نابود شد اما به ایران گفتن
که ما به شما اسلحه میدیم و دو سه سال به
اینها اسلحه دادن در حالی که خب تمام
کشورهای عربی بایکوت کرده بودن ایران رو و
این کار اسرائیل که ب در حال حالا با
داستانهای متوقف شد موجب شد که اینها
بتونن از آمریکا هم یه مدتی خرید بکنن
یعنی از آمریکا تونستن اسلحه بخرن و
این وضعیت بایکوتی که وجود داشت برای یه
مدت ارزوی میبرن بعد با آمدن مکارلین در
ایران و اینا همه به هم خورد و بعد آمریکا
در مخصوصاً آمریکا تصمیم گرفت که در این
مسئله حداقل کاری نکنه یا اینکه بذاره
صدام پیروز بشه که در نهایت هر دو کشور
ویران شد و هیچکس پیروز نشد میخوام بگم که
مسئله سوریه سوریه همین داستان ان
رفتن سپاه قدس اونجا در این سالها از سال
۲۰۱۱ نیست. سوریه از اول انقلاب از روز
اول انقلاب خون این کشوررو داره میمکه.
یعنی به خاطر اینکه ایران در کشور در میان
دولتهای عربی و حکومتهای عربی مطلقا هیچ
جایگاهی نداشت. خب میدونین که در کشورهای
عربی اولاً سنی سالین سنی نباشن پن
عربیستن و به اصطلاح
گرایش قومی دارن و جدایی از اون همشون با
دولتهای حالا یا غربی یا اون موقع اتحاد
جماهیر شوروی همپیمان بودن و هیچ کدومشون
از اینکه جمهوری اسلامی داره انقلاب خودشو
میخواد صادر بکنه رسماً
سیاستش این هست به هیچ وجه راضی نبودن و
از اینکه ایران گروههای بنیادگرا رو در
کشورهای اینها علیه اینا بسیج بکنه به
شدت هراس داشتن و در نتیجه ایران خودش
خودشو در برابر یک جبهه عظیم بینالمللی و
منطقی قرار داده بود براش
داشتن اسد خیلی حیاتی بود منتها اسد مثل
روسیه اینها کشورهایی نیستن که اساساً
کشورهایی که دموکراتیک نیستن نمیتونن
ائتلافها و پیوانهای پایدار داشته باشن
به دلیل اینکه هر دوشون مثل مافیان دیگه
میگه این پولو بده اون موادو من بگیرم بعد
از این دوباره بایدیم دوباره معامله بکنیم
اعتمادی وجود نداره هیچ موقع هیچ موقع و
به خاطر همینم ایران مجبور بود که باج
خیلی سنگینی بده و از طریق بسیاری از
خریدهای تصیلیحاتیشون رو مجبور بودن که از
طریق یک طرف سوم انجام بدن و یک ماجرایی
بود یعنی این جنگ
درش همه سود کردن فقط ملت ایران در حقیقت
آسیب بود
و این هنر آقای خامنهای و دولت ایران
بنابراین این مسئله سوریه این ۳۰ میلیارد
دلاری که در این دو سال و سالها دادن
نیست خیلی بیش از اینهاست ۴۵ ساله که او
داره خون اقتصاد و منافع ملی ما رو
میکشه میخوره