ما نباید بگذاریم که مساله خلیج فارس، باعث تنفر و جدایی ما از عربها بشود

سپاسگزارم. برای به اصطلاح ختم جلسه من دو سه تا نکته رو عرض کنم. یکی اینکه خلیج عربی یا الخلیج العربی اصطلاحیست که دهه‌هاست در کشورهای عربی به کار میره. یعنی از عمان گرفته تا مراکش در رسانه‌ها و در زبان رسمی کشورهای عربی خلیج فارس گفته نمیشه. بنابراین تصور اینکه ما می‌تونیم عرب‌ها رو به خاطر اینکه سازمان ملل رسماً خلیج فارس و خلیج فارس می‌دونه متقاعد کنیم که بگن خلیج فارس این تصور اشتباهه. بنابراین خلیج فارس برای ما خلیج فارس هست ولی ما نمی‌تونیم با ملت‌های دیگه دعوا کنیم که شما هم حتماً بگید خلیج فارس. اونها برای ما خیلی مهمه که خلیج فارس باشه ولی متأسفانه برای اونام مهمه که خلیج عربی باشه. در نتیجه اون نکته‌ای که مهمه اینه که ما نباید بگذاریم که همچین مسئله‌ای که یک مسئله‌ایست با احساسات ملی و احساسات عمومی جامعه ارتباط داره باعث تنفر از عرب‌ها بشه باعث جدایی ما از عرب‌ها باشه گام‌های ما رو به سوی همکاری و تفاهم با عرب‌ها کند بکنه و به عکس ما باید بدونیم که اگر ما در حالت خصومت و دشمنی بمونیم مشکلات ما بیشتر خواهد شد. بنابراین حتی همین مسئله هم چه بسا در سال‌های آینده اگر رابطه ایران با کشورهای عربی بهتر بشه چه بسا بتونیم ما به اصطلاح نظر مساعدتری رو در جهان عرب نسبت به کاربرد کلمه خلیج فارس جلب بکنیم. بنابراین با خصومت و با دشمنی و با تنفر و با بیزاری و با پشت کردن و با تحقیر و با فقر فروختن و با به اصطلاح بدزبانی و دشنام مخصوصاً در روابط خارجی مشکلات ما حل نخواهد شد این یک مشکله این یه مشکلیست که ما یک بخشی از به اصطلاح وطن ما اسمشو میخوان عوض بکنن یا اسمشو به اون نامی که ما دوست نداریم به کار نمی‌برن این یه مشکله ولی مشکلات مش باید حل کرد نباید بر مشکلات افزود بنابراین من امیدوارم که این مسئله باعث بشه که ما ایرانی‌ها حالا چه در سطح عمومی جامعه به تفاهم فرهنگی و اجتماعی با مردمان کشورهای دیگه مخصوصاً مردمان کشورها کشورهای خاورمیانه بیشتر آشنا بشیم بیشتر بشناسیمشون از این لاک خودمون ف بیرون‌تر بیایم و از اون طرف هم دولت‌ها ها حالا چه دولت جمهوری اسلامی چه هر دولتی به اهمیت روابط سازنده با کشورهای همسایه مخصوصاً کشورهای عربی پی ببرن و جدی بگیرن این مسئله رو ما مشکلاتمون با کشورهای عربی با جمهوری اسلامی آغاز نشده ولی امیدوارم که با جمهوری اسلامی به پایان برسه و ما بتونیم یک روابطی داشته باشیم که هم به امنیت خاورمیانه هم به صلح در خاورمیانه و هم به سکوفایی اقتصادی در این منطقه کمک بکنه به خاطر اینکه سعادت هیچ کشوری در خاورمیانه ممکن نیست مگر با سعادت کشورهای دیگه شما می‌بینید که یک کشوری مثل یمن که یک دولت به اصطلاح بی‌دولتی در اونجا حاکم هست چقدر می‌تونه برای کشورهای دیگه در منطقه و در دنیا مشکل درست بکنه. بنابراین سعادت ما سعادت جمعیست و مشکلات هر یک از این کشورها مشکلات همه این کشورها هست و باید این شکلی نگاه بکنیم خودمون رو در قالب خاورمیانه در قالب منطقه و در قالب ارتباط با دیگران تعریف می‌کنیم و امیدوارم که همون طور که آقای مدرسی هم آرزو کردن بلا و بدی از ایران و ایرانیان و از مردمان خواب خاورمیانه دور باشه و روزی صلح و امنیت و ثبات و رونق اقتصادی حاکم بشه در این منطقه و ما گذر بکنیم ولی باید بدونید که این چیزا رو باید ساخت خودشون نمیان یعنی نیازمند اراده‌هایی هستن که از یک من شهروند گرفته تا سازمان‌ها و دولت‌ها همه مسئولیت داریم در قبال نه فقط وطنمون بلکه در مورد منطقه‌ای که وطن ما در او قرار داره و جهانی که ما در او هستیم. بنابراین با مسئولیتشناسی ما می‌تونیم به سمت آینده‌ای بهتر و روشن‌تر حرکت بکنیم. ‏M.