چرا درین شرایط نباید به خیابان رفت؟

ببینید وقتی اپوزیسیون میگید خب این کلمه بسیار مشکلیه به این معنا که به کی داریم میگیم در مورد کی داریم اینو به کار میبریم کسایی که میگن ما اپوزیسیونیم آخه اپوزیسیون مثل یه کلمه روشنفکره هم میشه بهش فحش داد هم میشه بهش افتخار کرد یه عده کلمه اپوزیسیونو به کار میبرن برای فحش دادن یه عدههم به کار میبرن برای اینکه مثلاً به معنای مثبت ما بیشتر باید راجع به افراد صحبت کنیم دیگه چون توی سازمان تشکیلاتی نداریم آقای پهلوی که با دارو دستش که تکلیفش روشنه اینا تکلیفشون با کرامالکاتبینه و اصلاً راجع بهشون نمیشه صحبت کرد چون اونا اصلاً هیچ منطقی ندارن بین خودشونم منطقی ندارن برای گفتگو چه برسه که از بیرون بشه باهاشون گفتگو کرد یه سری به اصطلاح اپوزیسیون دیگه داریم مثل مجاهدین خلق که خب اونا می‌دونید که به اصطلاح موضعشون چهجوریه یا به اصطلاح سازمان این شکلی بنابراین راجع به افراد داریم صحبت می‌کنیم در مورد داخل ایران من معتقدم که مردم ایران باید تا جای ممکن از آسیب زدن به خودشون و در معرض به اصطلاح آسیب قرار دادن خودشون باید پرهیز کنن یعنی وظیفه اصلی اینه که مردم به همدیگه کمک بکنن اولاً در این شرایط آدما به همدیگه نیاز دارن شرایط وحشت شت هست شرایط ترس هست تا جای ممکن جامعه سعی بکنه که از آسیب‌های روحی و جسمی خودشو محافظت بکنه به هیچ وجه نباید تو خیابون ریخت به هیچ وجه نباید به اصطلاح وارد به اصطلاح اعتراضهای کاملاً کور و سازمان نیافته شد اینها همه خلاف ارزش‌های مدنیست ارزش‌های مدنی اقتضا می‌کنه که شما زمانی فقط اعتراض کنید که سازماندهی شده است، برنامه‌ریزی شده است، سود و زیانش سنجیده شده است با حساب و کتابه و ما الان در این شرایط نیستیم. بنابراین ریختن تو خیابون خلاف ارزش‌های مدنی و خلاف ارزش‌های انسانیست. در معرض آسیب قرار دادن خود هست. ما الان باید در وحله اول به آسیب دیدگان کمک کنیم. حالا کسایی که توی این شرایط به قول شما غیر نظامی‌هایی که قربانی میشن مراقبت کنیم چون در روزهای آینده ممکنه شرایط بدتر بشه امروز اگر ۷۰ ۸۰ نفر غیرنظامی کشته شدن رو تا آینده ممکنه بیشتر باشه این‌ها بنابراین به همدیگه کمک کنیم و مخصوصاً به امنیت روانی همدیگه کمک کنیم این خیلی مهمه از اینکه مدام آبس بشیم به اخبار و مدام دام هر جور خبری رو نشر بدیم و چیز کنیم یه مقدار باید کنترل کنیم خودمون رو در دریافت اخبار در به اصطلاح توضیح اخبار یه مقدار مسئولانه‌تر رفتار بکنیم و فکر می‌کنیم به اینکه چگونه می‌تونیم به همدیگه کمک بکنیم تا این شرایط بگذره به هر حال ما در این چار پ روز جامعه هیچ کاری جز این نباید بکنه و نمی‌تونه هم بکنه یعنی در این شرایط که شرایط جنگیست کاملاً جامعه فقط و فقط باید به به کمک خودش باشه به کمک خش برخیزه و فکر نکنیم که مثلاً اگر قصر شیلین وضش خرابه ما مثلاً تو یه شهر دیگه باید آروم بشینیم نه به همدیگه با همدیگه یعنی حس هموطن بودن رو در خودمون پرورش بدیم و ببینیم که چه کسانی آسیب دیدن به کمکشون برخیزیم هر کاری که می‌کنیم در خارج از کشورم من فکر می‌کنم همین هست اگر کسانی که در خارج از کشور مسئول مسئولاً باید کمک بکنن به امنیت روانی در جامعه. چون شما اگر در حالت ترس و وحشت باشید اصلاً فکر نمی‌تونی بکنه. آدمی که وحشت می‌کنه و می‌ترسه که نمی‌تونه فکر بکنه. و بعد خب ایرانیان باید از نظر به اصطلاح کمک‌های مالی و نقدی کمک بکنن به غیر نظامیهایی که آسیب دیدن و کمک بکنن به اینکه جامعه از هر لحاظ بهداشت روانیش و امنیت عمومیش حفظ بشه. این فقط جامعه‌ای می‌تونه در برابر یک حکومت مستبد به اصطلاح مقاومت بکنه که امنیت روانی داشته باشه که به خودش اعتماد داشته باشه که نترسه ترس و یعس جامعه رو از بین میبره ما همه باید بسیج بشیم برای مبارزه با ترس و یس و جامعه رو باید پروتکت کنیم محافظت کنیم