خب
سایبر
وار یک سایبر وارفر یا به اصطلاح دکرین
نظامی سایبری
کاملاً منطقش متفاوته با دکرین های دیگه
یعنی قبل از
[موسیقی]
دیجیتال
شما سعی میکردید که مثلا یه بخش چی تو
جنگها در ایران میگفتن بخش
اینا که میفرستن چی میگن اینایی که ج میرن
اطلاعات جمع میکنن در دوران جنگ. شما یه
بخشی دارید همیشه که میره از
به اصطلاح مواضع دشمن و موقعیت دشمن
اطلاعاتی برای شما میاره که شما از اون
اطلاعات استفاده میکنید برای اینکه در
جنگ با او در جنگ در جنگ به اصطلاح نظامی
و تسلیحاتی با او از اون اطلاعات استفاده
کردین توانا توانایی جنگیدنتون بیشتر میشه
ولی
تکنولوژی دیجیتال ابزاری نیست برای اینکه
شما رو در جنگ کمک بکنه بلکه خودش تعیین
کننده و خودش هدف خود به اصطلاح
جنگ سایبری تبدیل میشه به هدف نه وسیله
وقتی تبدیل یعنی چی تبدیل میشه به هدف
یعنی شما دارید از یک ابزاری استفاده
میکنید که بدون اینکه جان داشته باشه
بدون اینکه ذهن داشته باشه مثل انسان یک
ماشین تصمیم گیرندهایست مستقل از شما و
مستقل از و کاملاً دور از توانایی شما
برای حتی
پیشبینی کردن تواناییهاش یعنی وقتی که
انسان یه تکنولوژی رو میسازه هرگز آگاه
نیست که این تکنولوژی در عمل چه پیامدهایی
به بار خواهد آورد و این پیامدها
پیامدهایی هستن که هرگز محدود نمیشن بلکه
به صورت شبکهای بر روی تکنولوژیهای دیگه
تأثیر میگذارن و مدام پیامدهای اینها
بهش ابعاد عظیمتری میگیره. مثلاً تصور
کنید وقتی که کامپیوتر اومد همه ادارات
کامپیوتری شد. بان سیستم بانکی کامپیوتر
شد شما در زندگیتون همه چی عوض شد خود این
کامپیوتر یک انقلاب عظیمی در همه ح
قلمروهای تکنولوژیک به وجود آورد و این
خودش تبدیل میشه به یک
شبکه عظیمی از قدرت تکنولوژیک که انسان در
اون لابیرینت در اون هزار تو کاملاً
سردرگمه یعنی هرگز نمیتونه
یک پیامدی رو متوجه بشه قبل از اینکه رخ
داده باشه. بنابراین همیشه عقبتر از
واقعیته. یعنی شما در عصر دیجیتال همیشه
از واقعیت عقبترید. همیشه شما تکنولوژی
از شما جلوتره. شما نمیتونید
به امکانات و تواناییهایی که این موبایلی
که دستتون هست هرگز اطلاع کامل پیدا
بکنید. یک چیزی بسیار تخصصی و حتی اون کسی
هم که متخصص هست همیشه دانشش محدود هست
راجع به اینکه این چیزی که من میسازم چه
نتایجی به بار خواهد دارد. داستان
فرانکشتین مریشلی در اوایل قرن بیست
نوزدهم داستان یک آدمیست که دانشمند یه
ساینتیستیست که میخواد یک ماشینی درست
بکنه که این ماشین کمکش کنه دوستش باشه
درد دلاشو بشنوه مهربون باشه اما اون
ماشین وقتی ساخته میشه تبدیل میشه به یه
حیولا بدون اینکه هیچ انگیزهای داشته
باشه بدون اینکه هیچ گونه
ایدئولوژی داشته باشه بدون اینکه هیچ لذتی
ببره شروع میکنه به کشتن انسان. دقیقاً
تکنولوژی همین کارو میکنه. تکنولوژی
خشونت رو به صورت کاملاً
طبیعی در میاره. ما در اصلی زندگی میکنیم
که جنگ خشونت یک امریست عادی و یک
فاجعهای مثل غزه میتونه رخ بده. انگار و
۱۰ سال دیگه هم رخ بده. هیچکس اونو
غیرعادی تلقی نخواهد کرد. هر روز شما
تلویزیونو باز میکنین ۱۰ نفر ۱۰۰ نفر یه
جایی مردن یه جایی کشته شدن فلان جنگ
اتفاق افتاده جنگ در حقیقت میشه نرم و
رویه عادی زندگی و نه تنها این که زور بر
قاعده غلبه پیدا میکنه یعنی بسته به
اینکه شما چقدر قدرت دارین
توانایی این دارین که قانون رو زیر پا
بذارین کسی که هکره این کارو میکنه دیگه
هکر کسی که به میزانی که توانایی
تکنولوژیک داره میتونه بیشترین حد مردهای
قانونی و
به اصطلاح
نامجاز رو زیر پا بگذاره. او بنابراین شما
در جهانی زندگی میکنید که حق تعیین کننده
رفتار شما نیست. رفتار شما حقو تعیین
میکنه. یعنی هر چقدر که قدرت داشته باشید
میتونید اون قدرتون رو به کار ببرید بدون
اینکه بازدارنده قانونی باشه.
تکنولوژی دیجیتال و به اصطلاح سایبر
تکنولوژی سایبری
میگه الان در جهان ما یعنی مسلط بر جهان
ماست اما متأسفانه تاکنون سازمان ملل
هیچگونه قانونی در زمینه جنگهای سابری
نگذاشته.
و قانونگذاری در فضای سایبری یک امریست
تقریباً محال به خاطر اینکه ماهیت این
تکنولوژی اجازه کنترل شدن نمیده در اونجا
شما در جهانی هستید که نه در داره نه
دیوار داره در نه مرز داره نه سقف داره نه
پلیس داره نه دادگاه داره نه قانون داره
نه که آدمی هست اونجا که شما با دیدن اون
آدم با نگاه کردن به اون آدم شرم کنید
دچار عذاب وجدان بشید یا اینکه ردی از خود
به جا بگذارید که بشه پیدا کرد در نتیجه
در یک جهان کاملاً بدون قانون بدون مرز و
در نتیجه هر کس که قدرتش بیشتر باشه تسلطش
بر اون فضا بیشتر خواهد بود و شما هرگز
نمیتونید حس بکنید قدرت اون رو به همین
دلیل هست که
مهمترین تهدیدی که تکنولوژی دیجیتال برای
انسان داره اینه که انسان خودش تبدیل میشه
به ماشین
یعنی انسان رو تبدیل میکنه به ماشین.
انسان میشه یک موجودی که فقط واکنش نشون
میده و یعنی در حقیقت شرطی میشه بدون
اینکه اراده کنه بدون اینکه بخواد بدون
اینکه بدونه عین فیلم عصر جدید چایل شاپین
خودش میشه یه بخشی از اون پیچ و مهره و در
حقیقت کاملاً اراده و آزادی خودش رو از
دست خواهد داد. توجه در نظر داشته باشید
که چنین چیزی
چقدر تهدید
مهمی هست برای دموکراسیها چقدر تهدید
مهمی هست برای اخلاقیات جامعه چه تهدید
مهمی هست برای امکان همزیستی مردم در حتی
جوامع مدرن در آمریکا مهمترین مسئله
انتخابات دوره اخیر همین بود که چگونه از
خطر هوش مصنوعی برای مداخله در انتخابات
ما میتونیم جلوگیری کنیم. هوش مصنوعی
الان دیگه چیزی نیست که شما بتونید
تصور کنید چه کارایی رو میشه کرد و چه
چیزایی شما میتونید از دست بدید
و اگر دموکراسی اگر انتخابات در یه کشوری
مثل آمریکا بتونه با تکنولوژی دیجیتال و
هوش مصنوعی کنترل بشه بنابراین شما
میتونید توقع داشته باشید در چین و در
کشورهایی مثل ایران چگونه میشه با این
تکنولوژی مردم رو از هرگونه مقاومت در
برابر سرکوب باز داشت بدون اینکه بدونن
چرا نمیتونن مقاومت کنن. الان در ایران
میبینید که دو سه سال به دو سه سال داره
اعتراضهای خیابونی
پیش میاد ولی هیچ کدوم به نتیجهای
نمیرسه و کسی هم که نمیدونه چرا و آدما
فکر میکنن که نمیدونن که وارد عصر
دیجیتال شدن و در عصر دیجیتال شما
مقاومتتونو هم باید دیجیتال باشه. فکر
میکنن همون به صورت قبل میتونن این کارو
بکنن. بنابراین حرفایی که میزنن تصوری که
از حکومت دارن تصوری که از مبارزه با
حکومت دارن تصوریست که با واقعیت سازگار
نیست چون با واقعیت سازگار نیست هیچ موقع
موفق نخواهد شد تا ۱۰۰ سال دیگه هم آقای
پهلوی از انقلاب صحبت کنه انقلابی در
ایران رخ نخواهد داد
Yeah.