راجع به مذاکرات یک نظر خیلی کلی میدم
ببینید خیلی خوبه که عادت کنیم حوادث رو
قبل از
اینکه پیش بیان پیشگویی نکنیم بنابراین
پیشگویی کردن راجع به همه حوادث از جمله
این مذاکرات
کار نادان یا
شیادانه ولی فضا رو که میگم الان برات
فضای مذاکراتی که الان شما میبینید از
ماهها قبل آماده شده ولی یک توافقی بین
ایران و آمریکا هست. ببینید شکلی که
مذاکرات در رسانهها انعکاس پیدا میکنه
یعنی تصویری که از مذاکرات ساخته میشه در
فن مذاکره در فن نگوشییشن یه بخش مهمی از
خود نگوشیشن و بخش مذاکرهست یعنی شکلی که
شما با طرف مذاکره میکنید مثلاً شما
دیدید
که ترامپ رفت در کره شمالی و بعد از اون
مرد گذشت این تصویر
یه بخشی از اون را مذاکرهست و منج مدیریت
تصویر مذاکره یا
مدیریت نمایش مذاکره به اصطلاح اطلاع
رسانی عمومی مذاکره یه بخش بسیار بسیار
مهمی از مذاکرهست که در دو تا طرف و به
شدت بهش حساس هستن درست مثل جنگ میمونه
در جنگ اون تبلیغات جنگ یه بخش خیلی مهمی
از خود جنگ رو میسازه بنابراین اینکه
مثلاً فرض کنید شما ممکنه یه اسلحههایی
داشته باشید که هرگز نگید به دشمنتون که
اینا رو دارین. ممکنه یه اسلحهی داشته
باشین بگید داریم. ممکنه یه چیزی نداشته
باشید بگید داریم. همه اینها خود تبلیغات
تبلیغات جنگ یک بخش. تبلیغات مربوط به
مذاکره همینطوره. در مورد مذاکرات الان یک
مذاکرات بسیار استثنائیه به چند دلیل. یک
دلیلش مسئله این هست که آقای ترامپ خودش
شخصاً مسئولیت قتل آقاسم سلیمانی رو به
عهده گرفته و چون مسئولیت شخصاً به عهده
گرفته مذاکره کردن باهاش خیلی دشوار شده
برای آقای خامنهای برای جمهوری اسلامی که
با قاتل سلیمانی چهجوری میشه مذاکره کرد
یک این یک دو اینکه ترامپ شخصاً برجام رو
پا کنار گذاشته و در حقیقت یک توافق رو
شخصاً نادیده گرفته. این هم باز کار مشکل
میکنه برای جمهوری اسلامی نه به خاطر
اینکه اعتمادش کم میشه نه به خاطر اینکه
از نظر آبرویی از نظر پرستیژ از نظر غرور
چهجوری میگید که من میرم با یه نفر مذاکره
میکنم که قبلاً مذاکرات ما رو همه رو
نادیده گرفته توافق ما رو نادیدهی گرفته
نمیدونم
سردار بسیار کلیدی و
مهم نظام رو شخصاً دستور بوده ترورشو داده
و این بیشتر م مسئله پرستیژه غروره در
مذاکرات این شکلی بسیار مهمه که دو طرف به
شکلی مذاکره بکنن که حتی اگر اون که همون
داستان بهمن مفید که میگه که ما رفتیم
خوردیم ولی شما بگید که ما زدیم اینکه دو
طرف بتونن به شکل آبرومندانهای از
مذاکرات بیرون بیان اگر مذاکرات به یک
نحوی باشه که نتونه یک طرف بشه که
آبرومندانهای بیرون بیاد. تجربه تاریخی
مذاکرات نشون داده که مذاکرات نهود ایران
به طور کلی مذاکرات مهم دیپلماتیک تجربه
تاریخی نشون میده که احتمال موفقیتش خیلی
پایین هست. یعنی دولتها در خیلی موارد یا
گروهها یا سازمانها ترجیح دادن که حتی
بدترین راه یا راههای خطرناکو برن تا
اینکه آبروشون از دست بره. یعنی شما چه
بخواین مثلاً با یه گروه مافیا مذاکره
بکنین، چه بخواین با یک دولت مذاکره
بکنین، چه بخواین با یک سازمان مسلح صحبت
بکنین، اگر به شکلی بخواید مذاکره بکنید
که غرور اون آدیده گرفته بشه مثلاً شیوهی
که الان نتانیاو داره با حماس، اسرائیل
داره با حماس که میخواد لهش بکنه بعد دیگه
بیا من لهت بکنم خب این نمیتونه مذاکره
بکنه ترجیح میده له بشه در
نتیجه در مورد جمهوری اسلامی همینه به یک
نظام ایدئولوژیک آقای خامنهای برای خودش
یک موقعیتی قائل هست که موقعیت در چارچوب
مل ملی ایران
هم محدود نمیشه خودش رو رهبر و ولی امر
مسلمین جهان میدونه بنابراین میخواد در
این خودشو در این مقامی ببینه که آمریکا
جهان رو دو قطبی میبینه خودشو آمریکا
جمهوری اسلامی آمریکا و این مذاکره رو
خیلی در سطح جهانی میبینه و بار عاطفی
ارزشی احساسی و به
[موسیقی]
اصطلاح
بار به اصطلاح سیاسی این مذاکره بسیار
بسیار سنگینتر از واقعیت این مذاکره است.
یعنی اینکه این مذاک وقتی شما خودتونو
میدونین مثل اگر شما فکر کنید که همه
مردم دارن بهتون نگاه میکنن به
کوچیکترین رفتاراتون دچار وسواس میشین
ولی اگر فکر نکنید کسی نگاه میکنه
همینجوری راه میرین رو لباستون اتو نشده
نمیدونم موتون سونه نیست این وسواسی که
آقای خامنهای داره به خاطر تصوریست که از
خودش داره ی خودشو در یک موقعیت جهانی
میبینه و خب اگر این مذاکرات به شکلی پیش
بره که آقای خامنهای نتونه احساس کنه که
آبرومندانه داره بیرون میاد خب خیلی دشوار
میشه خب همین که این بازیهایی که سر
مذاکره مستقیم باشه مستقیم نباشه نمیدونم
این دو تا مذاکره بکنن و در عکس با همدیگه
نگیرن و همه این داستانها نشون دهنده
حساسیت این ماجراست و دو طرف تصمیم گرفتن
که در اینباره به افکار عمومی تا جای ممکن
دروغ بگن یعنی اصلا کاری با افکار عمومی
نداشته
باشن و خب خب ترامپ درسته که از یک طرف
تهدید میکنه و میگه که یا شما مذاکره
میکنید برنامههای هستیونو متوقف میکنید
یا اینکه ما حمله نظامی میکنیم ولی در
مورد خود مذاکرات اینا تصمیم گرفتن که
مذاکرات رو تا جای ممکن دور از نگاه
عموم عمل بکنن و در موردش اطلاعاتی که
میدن اطلاعاتی باشه که به موفقیت این
مذاکرات کمک بکنه یعنی علت که اینا میرن
توی اتاقی با همدیگه حرف میزنن ولی میگن
مذاکره غیرمستقیم بهخاطر اینکه اون غیرمست
اعلام غیرمستقیم بودنش بتونه به این
مذاکرات مستقیم موفقیت مذاکرات مستقیم کمک
بکنه این اول ثانی که امروز هیچ اتفاقی
نمیفته فرداهم هیچ اتفاقی نمیفته یعنی
مذاکرات تازه آغاز شده ممکنه مدت طولانی
خیلی طولانیتر از اونچه که پیشبینی
میکنند بسیاری طول بکشه و یک پروسس یعنی
اینطور نیست که شما برید بشین با چیز با
آمریکاییها و بتونید راجع به مسائلی که
انقدر پیچیده است هم مسئله هسته پیچیده
است و هم مسائل دیگهی
که نگرانی اسرائیل و آمریکا رو برمیانگیزه
بتونین با دو روز سه روز یه هفته مذاکره
تمام کنین و از اون طرف مذاکره فقط مهم
نیست ایران میخواد که در مذاکرات یعنی از
نظر آقای خامنهای مذاکره موفق
مذاکرهایست که به محض اینکه تمام بشه
تأثیر عملیش رو در کوتاهترین مدت زمانی
مدت زمان ممکن نشون بده. یعنی اینکه اگر
مذاکره کردین توافق کردین که ما این کارو
بکنین شما هم بلافاصله اون کارایی که قول
دادید که مسئله رفع تحریمهاست این اتفاق
بیفته. خب رفع تحریمها یک چیز
پیچیدهایست. یک فراآیند بسیار
پیچیدهایست که همه همش هم دست دولت ترامپ
یا مذاکره کنندهها نیست. بسیاری از
تحریمهایی که صورت گرفته نیاز به اصطلاح
لجسلیشنی قانونگذاری جدید داره. بعد
کنگره هر چیزی که بره تو کنگره خودش یه
پروسه خیلی طولانی داره. بنابراین وضع
تحریمها خیلی سادهتر و سریعتر صورت
میگیره از رفع تحریمها از نظر قانونی در
آمریکا و این خب برای آقای خامنهای یه
بخش زیادیش هم زمان برجامم بعدشم گفت دیگه
اینا قابل قبول نیست. میگه که اینها اون
امتیازایی که میخوان بگیرن نقده. اون
امتضن بدن نتیجهست این برای آقای خامنهای
این بنابراین این خود همین مسئله زمان
مذاکرات رو طولانیتر میکنه یعنی بحث این
هست که خب بسیار خب ما اگر این امتیازا رو
به شما بدیم شما در چه مدتی حاضرین اون
امتیازا رو به ما بدین وعده به اصطلاح دیر
نقد شدنی
یا به اصطلاح وعده باطل و کاذب نباشه این
خودش بر پیچیدگی مذاکرات میافزاید کرد.
بنابراین من تصور نمیکنم که در امسال
اتفاق این مذاکرات به اتفاق خاص یعنی حتی
اگر فرض کنیم که امسال این مذاکرات در یه
حدی حالا پیش بره و به نوعی توافق انجام
بشه در اقتصاد ایران غیر از تأثیر روانی
تأثیر عملی نخواهد گذاشت. مسئله اینکه
اینها که گفتن نمیدونم آمریکاییا
میخوان در ایران سرمایهگذاری کنن اینا
هم شوخیه. سرمایهگذاری نیاز به امنیت
سرمایهگذاری داره و امنیت سرمایهگذاری
به این سرعت اتفاق نمیفته.
مسائل اصلی اقتصاد ایران در یکی دو سال
آینده همچنان مسئله فساد سیستماتیک و
مسئله سوء مدیریت خواهد بود
و مسئله رفع تحریمها به این سرعت نه اجرا
میشه نه اگر اجرا بشه به این سرعت تأثیر
میگذاره نه جلب سرمایه گذاری خارجی چندان
راحت هست